فصلنامه علمی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران

چکیده

پیشینه و اهداف: هدف از آموزش معماری، آماده‌سازی ‌‌‌‌فارغ‌التحصیلان ‌این رشته برای کارایی عمومی ‌در ‌این زمینه است. این در حالی است که بسیاری از فارغ‌التحصیلان معماری که جذب بازار کار می‌شوند، شکافی عمیق میان آنچه در دانشکده آموخته‌‌اند و آنچه در فعالیت حرفه‌ای انجام می‌شود، مشاهده می‌کنند.در‌ این تحقیق، ‌‌ارزیابی دامنه ارتباط آموزش و کار حرفه‌ای معماری مد نظر است تا‌‌ با بررسی نحوه‌‌ آموزش معماری در مقطع کارشناسی و وضعیت بازار کار در ‌ایران به ‌این سؤالات پاسخ داده شود که «۱- مشکلات آموزش معماری در مقطع کارشناسی در ‌ایران که باعث کم کارآمدی دانش‌آموخته معماری در محیط حرفه‌ای می‌شود، کدامند؟»، «2- کدام ویژگی‌ها در محیط حرفه‌ای برای دانش‌آموخته‌‌ معماری لازم و ضروری است؟» و «3- چگونه می‌توان آموزش معماری را به حرفه معماری نزدیک کرد؟».
روش‌ها:‌ تحقیق از نوع کاربردی و روش آن زمینه‌یابی (پیمایشی) است. شیوه تحلیل داده­ها، تحلیلی– توصیفی است. گردآوری اطلاعات به‌وسیله‌ پرسش‌نامه و مصاحبه با دانشجویان سال آخر مقطع کارشناسی معماری به‌عنوان جامعه آماری‌ ‌که قرار است به‌زودی وارد بازار کار معماری شوند، اساتید دانشکده‌های معماری به‌عنوان افرادی که دانشجویان این رشته را آموزش می‌دهند و معماران حرفه‌ای ‌به‌عنوان افرادی که به‌طور حرفه‌ای ‌در رشته معماری فعالیت دارند، انجام شده است. دانشجویان و استادان مورد مطالعه در ‌این تحقیق از 3 دانشگاه با سطح متوسط ‌ایران و معماران حرفه‌ای نیز از مدیران شرکت‌های معماری انتخاب شده‌‌اند. معیار انتخاب اساتید و معماران، پیشکسوتی آن‌ها بوده است. ملاک پیشکسوتی اساتید، تجربه و سنوات کاری، و درجه علمی اساتید، و ملاک پیشکسوتی معماران، تجربه و سنوات کاری، تعداد قابل توجه پروژه‌های اجرا شده و کسب جوایز بوده است.
یافته‌ها: طبق نقطه نظرات مشترک سه گروه مورد سؤال قرار گرفته در این پژوهش، مشکلات محیط آموزشی معماری که باعث ایجاد فاصله بین آموزش و حرفه معماری و کم کارآمدی دانش‌آموخته معماری در محیط حرفه‌ای شده‌اند، دامنه‌‌ گسترده‌ای دارد و از‌ ابتدای پذیرش دانشجوی معماری تا پس از ‌‌‌‌فارغ‌التحصیلی را شامل می‌شود که اصلی‌ترین آن‌ها عبارتند از: 1- نحوه‌‌ پذیرش دانشجو، 2- پذیرش ‌بی‌رویه‌‌ دانشجو، 3- عدم تناسب مباحث آموزشی با نیازهای بازار کار،   4- جدا شدن دانشگاه از جامعه، 5- عدم آموزش اخلاق حرفه‌ای، 6-  عدم آموزش مهارت‌های تعاملی،  7- عدم تجربه حرفه‌ای اساتید، 8- مشکلات کلی جامعه از جمله مسائل اقتصادی. بنابراین ویژگی‌هایی که برای دانش‌آموخته معماری در محیط حرفه‌ای لازم و ضروری است عبارتند از: 1- آشنایی با مباحث مورد نیاز بازار کار مانند تسلط به نرم‌افزارهای معماری، آشنا بودن با قوانین و ضوابط و غیره، 2- دارا بودن اخلاق حرفه‌ای، و 3- دارا بودن مهارت‌های تعاملی.
نتیجه‌گیری:  بر اساس فواید آموزش مشارکتی، تبدیل دانشکده‌های معماری به فضای «آموزشی مشارکتی» به‌منظور کاهش خلأ میان آموزش و کار حرفه‌ای و کاهش کم کارآمدی دانش‌آموخته معماری در محیط حرفه‌ای پیشنهاد می‌شود. در این خصوص می‌توان از آموزش هم زمان دانشجویان سال‌‌های مختلف در دروس معماری و حضور معماران حرفه‌ای به‌عنوان افرادی ماهر در بعضی از جلسات بهره برد. به این ترتیب دانشجویان می‌توانند از مشارکت یکدیگر در طراحی، نقد آثار و ارتقاء مهارت‌های مرتبط با رشته معماری و از حضور معماران حرفه‌ای در راستای کسب تدریجی مهارت‌های مورد نیاز بازار کار معماری بهره برند. همچنین می‌توان از تأسیس «سازمان‌های مردم نهاد» که مسئول برقراری ارتباط دانشگاه با دفاتر معماری، بازار کار و کارفرمایان باشند، در کاهش خلأ میان آموزش و کار حرفه‌ای استفاده کرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Assessing the relationship between education and professional work in architecture

نویسندگان [English]

  • S. Hejazi
  • M. Shafaei

1Department of Architecture, Faculty of Architecture and Urban Design, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran

چکیده [English]

Background and Objectives: The purpose of architecture education is to prepare graduates for general proficiency in this field of study. However, many graduates of architecture who are employed at the job market  observe a profound gap between what they have learned in college and what is being done in professional work in architecture. This  study evaluates the relationship between the education and professional work in architecture to answer the following questions by examining the method of architecture education at undergraduate level and the job market situation in Iran: "1. What are the problems of undergraduate architecture  education in Iran that causes the inefficiency of architecture graduates in professional environment?", "2. Which features in the professional environment are necessary for a graduate of architecture?" and "3. How can we make a more effective connection between and the professional architectural environment?"
Methods: The present study is an applied one and its method is field survey In addition, the method of data analysis is analytical-descriptive. Data collection has been done through handing questionnaires and holding interviews with senior undergraduate architecture students as the statistical population who are supposed to enter the architectural job market soon, professors of architecture schools as individuals who are teaching students in this field, and professional architects as individuals who are professionally active in the field of architecture. The students and professors who were studied in this research were selected from 3 Iranian universities at the intermediate level, and professional architects were also selected from the managers of architectural companies. Being a veteran was the criterion for selecting professors and architects. The criteria for professors to be a veteran have been the experience and years of work, and the academic degree. The criteria for selecting architects have been experience and years of work, the significant number of the projects implemented, and winning awards.
Findings: According to the common viewpoints of the three groups who were investigated in this research, the problems of the architecture educational environment that have created a gap between architecture education and architectural profession and the low efficiency of the architecture graduate in the professional environment have a wide range from the beginning of admission of architecture students up to after their graduation. The main problems are: 1. Method of student admission, 2. Admission of too many students, 3. Incompatibility of educational topics with the job market needs, 4. The separation of university from the society, 5. Lack of professional ethics training, 6. Lack of interactive skills training, 7. Lack of professional experience of professors, and 8. General problems of the society including economic issues. Therefore, the characteristics that are necessary for a graduate student of architecture in a professional environment are: 1. Familiarity with the topics required by the labor market, such as having a good command of various architectural software, familiarity with rules and regulations, and so on, 2. Having professional ethics, and 3. Having interactive skills.
Conclusion: Based on the benefits of participatory education, it is proposed to turn architecture schools into "participatory education" environments in order to reduce the gap between education and professional work and decrease the low efficiency of architecture graduates in the professional environment. In this regard, it is possible to use the simultaneous training of students of different semesters in architecture courses and the presence of professional architects as expert individuals in some of the class sessions. In this way, students can benefit from each other's participation in design, critique of works, and improvement of skills related to the field of architecture, and the presence of professional architects in order to gradually acquire the skills required by the architectural job market. It is also possible to reduce the gap between education and professional work by establishing "NGOs" that are responsible for linking the university to architecture offices, job market and employers.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Architecture education
  • Architecture Profession
  • Graduate of Architecture
  • Participatory Education
  • NGO

[1] Fami H S, Aghapour S, Alambeygi A. [Identification of barriers and problems of job- oriented learning formation among agricultural students of the University of Tehran]. Iranian Journal of Agricultural Economics and Development Research. 2010; 41-2(2): 219-229. Persian.  

 [2] Mahdavinejad M, Ghasempourabadi M, Ghaedi H, Nikhoosh N. [Formal architectural education and training professional technicians (case study: Iran)]. Procedia-Social and Behavioral Sciences. 2012; 51: 454-458. Persian.

 [3] Arad S, Heydarzadeh. A. Quality in architectural education: the damages and prospects, assessing the Kirk Patrick evaluation model in architectural education. 5th Conference on Architecture Education: 2014: Tehran, Iran.

 [4] Sattari Raouf E. Factors influencing the process of skills in architectural education. 3rd Conference on Architecture Education: 2008: Tehran, Iran.

 [5] Hojjat E. [A word of time]. Fine Arts. 2002; 12(13): 50-58. Persian.

 [6] Hojjat E. [Architecture education and worthless values]. Fine Arts. 2003; 14(14): 63-70. Persian.

 [7] Mahmoudi S. A. S. A step towards evolution in educational planning review of undergraduate courses in architecture, University of Tehran. 5th Conference on Architecture Education: 2014: Tehran, Iran.

 

[8] Dinarvand A, Nadimi H, Alaei A. [Training architectural learners using a collaborative- participatory approach]. Sofeh. 2017; 27(79): 5-18. Persian.

 [9] Mansouri, H. R. Pathology of architectural education. National Conference on Contemporary Challenges in Architecture, Landscape and Urban Planning: 2015: Tehran, Iran.

 [10] Rifaat, S. I. The multidisciplinary approach to architectural education: bridging the gap between academic education and the complexities of professional practice. IOP Conference Series: Materials Science and Engineering: 2019:  471: 082067.

[11] Mehdizadeh Saradj F, Farsi Mohammadipour A. R. [Pathology of introductory architecture design course curricula, adapted to students' needs in architecture design courses]. Fine Arts. 2012; 17(4): 61-70. Persian.

 [12] Gorji Mahlabani Y. [Architecture education today and future challenges]. Technology of Education. 2010; 4(3): 223-230. Persian.

 [13] Hojjat E. [Little architects: architecture education from chest to chest to shoulder to shoulder]. Iranian Journal of Engineering Education. 2012; 14(56): 37-53. Persian.

 [14] Mahmoudi M. M, Taghizadeh K. [Information technology and the chronology of architecture engineering education]. Journal of the College of Engineering. 2009; 43(2): 157-166. Persian.

[15] Higher Council of Planning. Overview, programme and course outline of undergraduate architecture engineering. Tehran: Ministry of Sciences, Research and Technology; 2013. Persian.

 [16] Kameli M, Azmati H. R, Ramezi F. [The role of architectural design knowledge in professional rehabilitation of architectural engineers]. Technology of Education. 2016; 11(1): 71-80. Persian.

[17] Shariatrad F, Mahdavipour H. [Evaluating the role of architectural design course 4 in professional capacity of Yazd University graduates]. Fine Arts. 2008; 36: 49-57. Persian.

[18] Rauf H. L, Shareef S. S, Ukabi E. Understanding the relationship between construction courses and design in architectural education. International Journal of Recent Technology and Engineering. 2019;8(3): 3201-3207.

[19] Helal B. On the architectural laboratory as a hybrid interface between theory and practice. ARCC Conference Repository: 2019.

[20] Rezaei N, Faraji F. [Assessing the role of NGOs in protecting architectural and urban heritage; a comparative study of France and Iran]. City Identity. 2018; 1(12): 27-36. Persian.

[21] Ashuri A, Ahmadi P, Shariat A. School of future; co-operative school and participatory education (phenomenology: cultural-educational participatory path to growth). 1st National Conference on Future School: 2019: Ardebil, Iran.