دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی فناوری آموزش 2008-0441 20 2 2026 03 21 The effect of peer education with technology approach on learning artistic skills of elementary school students تأثیر رویکرد آموزش به همتا با رویکرد فناوری بر یادگیری مهارت‌های هنری دانش‌آموزان دوره ابتدایی 315 324 12609 10.22061/tej.2026.11716.3187 FA فاطمه عزیزآبادی فراهانی گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم‌انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران رحیم مرادی گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم‌انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران 0000-0001-9401-9631 بهمن یاسبلاغی شراهی گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم‌انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران Journal Article 2025 09 05 Background and Objectives: Learning artistic skills is one of the most important current challenges in the basic sciences, and various approaches have been adopted to improve students' performance in the process of learning these skills. The purpose of this research was to investigate the effect of a peer-to-peer teaching approach on the learning of art skills among fourth-grade elementary school students in Arak city, Iran, during art lessons. Methods: The research implementation method is quasi-experimental, with a pretest and posttest design and a control group. The statistical population of the research includes all female fourth-grade elementary school students who were studying in Arak city in 2024. The convenience sampling method was used to select the sample. In this way, 50 students were selected from among fourth-grade students of Rezvan School in Arak and randomly placed in experimental (n=25) and control (n=25) groups. A researcher-made checklist for learning art skills was used to collect data. The experimental group was trained in 60-minute sessions using a peer-to-peer approach, and the control group was trained under normal conditions over nine weeks. Statistical methods were used at descriptive (measures of central tendency and dispersion) and inferential (variance analysis) levels to analyze the data. The present research was conducted with the assumption that the peer education approach has a significant effect on the learning of artistic skills for fourth-grade elementary students in the art lesson. Findings: The assumptions of this test were assessed using univariate Analysis of Covariance (ANCOVA) before testing the research hypothesis. First, Levene's F test was used to assess the assumption of equality of error variances in the artistic skills variable; a variance test was used to check the regression slope, and the regression slope assumption was confirmed for artistic variables at a significant level (p<.05). Also, the result of Box's M test to check the assumption of equality of the variance-covariance matrix was confirmed at a significant level (p<.05). Finally, for the variable of artistic skills, after adjusting for pretest scores, the difference between the two experimental and control groups was significant, which emphasizes the influence of the peer approach on the artistic skills of fourth-grade students in the art lesson (p<.05). Conclusion: Overall, the results of this research showed that the peer teaching method can be a powerful educational strategy to improve learning of art skills in elementary students. The current research recommends that the proposed approach be used as a complement to traditional methods of education in schools, and in this context, training courses should be planned for basic application of this strategy for teachers. پیشینه و اهداف: یادگیری مهارت‌های هنری یکی از مهم‌ترین چالش‌های حال حاضر در علوم پایه است و رویکردهای متفاوتی در افزایش عملکرد دانش‌آموزان در روند یادگیری این مهارت‌ها اتخاذ شده است. هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر رویکرد آموزش به همتا بر یادگیری مهارت‌های هنری دانش‌آموزان پایه چهارم دوره ابتدایی شهر اراک در درس هنر است. روش‌ها‌: روش اجرای پژوهش، نیمه‌آزمایشی (تجربی) با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش، شامل تمامی دانش‌آموزان دختر پایه چهارم ابتدایی است که در سال تحصیلی 1403-1402 در شهر اراک، به تحصیل اشتغال دارند. برای انتخاب نمونه، از روش نمونه‌گیری در دسترس استفاده شد. به این صورت که از بین دانش‌آموزان پایه چهارم مدرسه دخترانه رضوان شهر اراک، تعداد ۵۰ نفر انتخاب و به‌صورت تصادفی در گروه‌های آزمایش (۲۵ نفر) و کنترل (۲۵ نفر) جایگزین شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از چک‌لیست محقق‌ساخته یادگیری مهارت‌های هنری درس هنر استفاده شد. گروه آزمایش در مدت ۹ هفته طی جلسات ۶۰ دقیقه‌ای با استفاده از رویکرد آموزش به همتا درس هنر پایه چهارم دوره ابتدایی را آموزش دیدند و گروه کنترل به شیوه معمول مورد آموزش قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری در دو سطح توصیفی (شاخص‌های مرکزی و پراکندگی) و استنباطی (تحلیل کوواریانس) استفاده شد. پژوهش حاضر با فرض اینکه رویکرد آموزش به همتا بر یادگیری مهارت‌های هنری دانش‌آموزان پایه‌ی چهارم ابتدایی در درس هنر تأثیرگذار است انجام شد. یافته‌ها: قبل از آزمون فرضیه‌های پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس تک‌متغیره مفروضه‌های این آزمون بررسی شدند. ابتدا از آزمون F لوین برای بررسی مفروضه برابری واریانس‌های خطا در متغیر مهارت‌های هنری استفاده شد سپس از آزمون واریانس جهت بررسی شیب رگرسیون بهره برده شد و مفروضه شیب رگرسیون برای متغیرهای هنری با سطح معنی‌داری (05/0 >p) تأیید شد. همچنین نتیجه‏ی آزمون ام باکس جهت بررسی مفروضه برابری ماتریس واریانس-کوواریانس با سطح معناداری (05/0 >p) تأیید شد. در نهایت در متغیر مهارت‌های هنری پس از تعدیل نمرات پیش‌آزمون، تفاوت بین دو گروه آزمایش و کنترل معنی‌دار بود که به تأثیرگذاری رویکرد به همتا بر مهارت‌های هنری دانش‌آموزان پایه چهارم ابتدایی در درس هنر تأکید دارد (05/0 >p). نتیجه‌گیری: در مجموع، نتایج این پژوهش نشان داد که روش آموزش به همتا می‌تواند یک راهبرد آموزشی قدرتمند برای بهبود یادگیری مهارت‌های هنری در دانش‌آموزان ابتدایی باشد. باتوجه‌به مزایای این روش، توصیه می‌شود که از آن به‌عنوان مکمل روش‌های سنتی آموزش در مدارس استفاده شود و در این زمینه دوره‌های آموزشی جهت کاربست اصولی این راهبرد برای معلمان برنامه‌ریزی شود.