کاربست فناوری در آموزش زبان
رضا باقری نویسی؛ رضا شازده احمدی
چکیده
پیشینه و اهداف: تحقیقات آموزشی توجه زیادی به فناوری در یادگیری زبان، به ویژه یادگیری زبان به کمک رایانه، داشته است. یادگیری زبان به کمک رایانه بستری پویا و تعاملی برای دانش‌آموزان فراهم می‌کند تا با فعالیت‌های یادگیری زبان، منابع چندرسانه‌ای و کانال‌های ارتباطی درگیر شوند. این نوع یادگیری پتانسیل عظیمی در کمک به زبان‌آموزان ...
بیشتر
پیشینه و اهداف: تحقیقات آموزشی توجه زیادی به فناوری در یادگیری زبان، به ویژه یادگیری زبان به کمک رایانه، داشته است. یادگیری زبان به کمک رایانه بستری پویا و تعاملی برای دانش‌آموزان فراهم می‌کند تا با فعالیت‌های یادگیری زبان، منابع چندرسانه‌ای و کانال‌های ارتباطی درگیر شوند. این نوع یادگیری پتانسیل عظیمی در کمک به زبان‌آموزان انگلیسی به عنوان زبان خارجی برای توسعه مهارت‌هایشان از طریق فرآیند خلاصه‌نویسی دارد. یادگیری زبان به کمک رایانه به عنوان یک رویکرد برجسته در آموزش زبان ظهور کرده است که از فناوری رایانه و مواد تعاملی برای پشتیبانی از یادگیری زبان استفاده می‌کند. این مطالعه ترکیبی با هدف بررسی اثربخشی یادگیری زبان به کمک رایانه در افزایش توانایی خلاصه‌نویسی زبان‌آموزان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در مقایسه با ارزیابی یکپارچه بدون کمک رایانه انجام پذیرفت. مطالعه به هدف دریافت نتایج شایسته‌ای درباره کارایی فعالیت‌های نوشتاری مبتنی بر رایانه و ارزیابی یکپارچه غیر- رایانه در بهبود توانایی نوشتن خلاصه در زبان انگلیسی برای زبان‌آموزان می‌پردازد.روش‌ها: این مطالعه از رویکرد روش‌های ترکیبی، شامل ترکیب تحلیل داده‌های کمی و بینش‌های کیفی، استفاده کرد. دو کلاس از زبان‌آموزان سطح متوسط، شامل 40 شرکت‌کننده، بر اساس مهارت زبانی متوسطشان انتخاب شدند. معیارهای مختلفی از جمله آزمون‌های تعیین سطح، مطالب خواندن و درک مفاهیم، دستورالعمل‌های نمره‌دهی، مصاحبه‌ها و گزارش‌های خودارزیابی مورد استفاده قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها شامل تحلیل کوواریانس یک‌طرفه برای بررسی تأثیر روش‌های آموزشی بر عملکرد خلاصه‌نویسی بود.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که ارزیابی‌های یکپارچه با استفاده از فناوری قابلیت برگزاری آموزش شخصی‌سازی شده، بازخورد به‌موقع، تمرین نوشتاری متعارف، یادگیری همکارانه، توسعه مهارت‌های زبانی یکپارچه و طراحی برنامه درسی را دارا بودند.نتیجه‌گیری: پیامدهای این مطالعه به آموزش شخصی‌سازی‌شده، تمرین اصیل، یادگیری مشارکتی، مهارت‌های زبانی یکپارچه، طراحی برنامه درسی و ارزیابی تکوینی گسترش می‌یابد. نتایج به گفتمان جاری در مورد فناوری در یادگیری زبان کمک می‌کند و تأثیر مثبت یادگیری زبان با کمک رایانه را بر توانایی خلاصه‌نویسی زبان‌آموزان نشان می‌دهد. رویکرد ارزیابی یکپارچه برای غیرحضوری‌ها شامل خوداندیشی است. دانش‌آموزان تشویق می‌شوند تا با بررسی پیشرفت، نقاط قوت و ضعف خود، نوشته‌های خود را تجزیه و تحلیل کنند. دانش‌آموزان می‌توانند از استقلال بیشتری دریادگیری زبان برخوردار شوند و آن را به روش خود بیاموزند. این امر زبان‌آموزان را قادر می‌سازد تا اهدافی را تعیین کرده و پیشرفت خود را در طول زمان پیگیری کنند. تأمل در مهارت‌های نوشتاری می‌تواند خودآگاهی زبان آموزان و رویکرد پیشگیرانه آنها را در یادگیری زبان افزایش دهد.
